Bir tepenin eteklerinde oturur ya insan. Akar hani tenin çatlaklarında meltem. Öylesine bakar ya, dalga dalga yatıp kalkan başak okyanusuna. İşte böyledir sevmek. İçinde böyle şeyler oluyorsa kardeşim, büyük ihtimal seviyorsun. Ancak unutmamak gerek, her sevgi bir nefrete gebe. Başaktan akıntısının ortasında ki çınardan ada gibi tek başınadır nefret. Gölgesinde içilen sularla beslenir. Korur gölgesindekini meraklı gözlerden. Sığındıkça kararan gökyüzünden.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta