kökünden kopup kurutulmuş ağaç yok
göğe doğru dalları duacı (salkımsöğüt hariç)
söz geçiremezken zamana yaprakları
büyüdükçe sararır inatla aşktan düşer
yüreğim atardamar basıncına ezik gül
yüzyirmi sayısına rahvan uçuyor görünmez
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta