Yüzüm yerde, ellerim kirli, ameller zulmet...
Yüreğimde nisyanlarımla, kapına geldim.
Yüzüm yok dilenmeye, katından bir adalet,
Yüz ömürlük isyanlarımla, affına geldim...
Ateşlerde yıkanmak, revadır bana elbet,
Ayrılığında kirlendim, mesken oldu gurbet.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta