kapattım penceresini gönlümün,
bakamam artık aşka açılan tarafa,
aşkın kapasını bile aralamaz gönlüm,
darıldım 'seviyorum' sözcüğüne,
yine kimseyi suçlamadım kendimden başka,
kırıldım senden vazgeçmeyen gönlüme,
ve kopmakta parçalar kalbimden,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




fazla duygusal içten geldiği gibi yansımış satırlara kutlarım şairi
ağlattın hayalinle dolan gözlerimi
yalnızlığa saldım bedenimi,
affedemedim...
güzeldi tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta