Kalem ehli halinden, kalem ehli anlar, derler,
Dost zannettiğin dahi menfaatle dönerler.
Gördüm, felek eski felektir, dünya dönektir,
Menfaat, kişilik ayarı için mehektir.
Nice düşkün olup, nice kalkmak nasib oldu,
Nice hal ehli olmayandan, gözlerim doldu.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Ne mutlu, bu dünya hayatının bir imtihan olduğunu idrak edip, kendisini imtihan eden Rabbine karşı kulluk görevini hakkıyla ifa edip, yasaklarından da tüm gücüyle kaçarak, bu sınavını yüzünün akıyla bitirerek, cennet yurduna kapağı atabilenlere.
Hayırlı imtihanlar olsun Abdullah bey kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta