1950 Dünya/Öğrenci Hayat Mektebi Sınıf:1.H
Bu yağmur akşamında, gidiyorum elveda,
Alıp giderim beni, ruhum burda kalsada.
Bu yağmur akşamları, bir anı olsun sana,
Bulutlar ağlayınca, sende, beni hatırla.
Ne bir arayan var, nede bir soran,
Yalnızlık bahtıma,taht kurmuş inan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta