Adresim Yok Şiiri - Ali Sinkay

Kimlik sorma bana,
Adım gecede yazılı.
Nüfus kâğıdım neon ışıklar,
İmzam sazın telinde saklı.

Bir kapı çaldım, yüzüme duvar,
Bir şehir sevdim, arkamdan kapandı.
Haritalar beni tanımaz artık,
Yollar bile yol olmaktan utandı.

Sırtımda ceketim,
İçimde pas tutmuş bir rüzgâr.
Ne bir hanım bildim kendime
Ne de adımı çağıran bir sokak.

Işıklar söndüğünde herkes gider,
Ben sahnede kalırım yalnızlığımla.
Gülüşüm oynak, kalbim kırık,
Alkışlar örter suskunluğumu.

Bir bavul dolusu yarım anı,
Sığmadı bugüne, taşmadı yarına.
Her şehir başka bir yüz gösterdi,
Hiçbiri “kal” demedi bana.

Sorup durma “yerin yurdun neresi?”
Benim memleketim sazın sesi.
Bir tel titrer, dünya döner,
İşte orası benim ülkesi.

Çatım gökyüzü,
Döşeğim rüzgâr.
Kilitli kapılar sizin olsun,
Bana açık yollar yeter.

Adresim yok benim,
Çünkü durmam bir yerde.
Ben gecenin içinden geçerim,
Adımı müzik söyler her seferinde.