Adnan Şerifoğlu Şiirleri - Şair Adnan Şe ...

mevsim, sarardı soldu bütün şehrin viran caddelerinde
geldi büyük can sıkıntısı, girdi eylül kapısından yine

parklar, bahçeler,köçöler örtünmüş altın örtülerle
canım yaz, bir abdal gibi çekip gittiğinden beri öyle

yollar nereye gider
yollar yalnızlığım uzun,ince
ince hastalıkları
ciğerlerimin içinde

yollar da döner gelir mi

paylaşılmaz acılar iklimindeyim
kimbilir hangi uğrunun
tutulası dilinin biteviye zikrindeyim

yamanlığın en sivri ucu deydi canıma
umutlarım tükenir gibi ışığım söndü

uzun sarı günleri
dilimde umutsuz heceleri
alıp götürsün şu yaz geceleri
yaz geceleri

dökülmüş de uzun kara tuğlar
kar yağmış ten üstüne
bir çift dünya penceresi
açılmış da bakar durur
yaralanmış gönül üstüne

Rabbim
sabahın aydınlığını ver sen bize
ışığın sıcaklığını yay içimize
bedenimiz dirilsin şöyle bir
doğrulsun karanlığa yükünenler
katına gelsin cümle var edilenler

bir kez ölü oldum ben
sarı mor donuk ve yapayalnız


bağlandı ayaklarım,yürüyemedim uzaklara
çenem bağlandı kırıldı dilin kemiği çaresiz

imbiklerinden süzülürken
yabancı bir ülke akşamında anılarınız
yakıcı bir alev dolaşır damarlarınızda
ana sütü diliniz uzak bir rüzgar esintisidir
karanlık tez iner gün ışığı geç gelir

al başına çal
o zalim muştular çağını
servetler azgını... zavallı...

kanayan yaralarınla kirlenen toprakta
sana da yer verir bu dünya

sevdamız al bir ata bindi
gönlümüz ardı sıra gider oldu
göçüp konduğumuz yaylalar
kışlağa döner oldu
ipek esintili rüzgar
tenimizde ateş oldu