Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BEN ADNAN
Bilecik Bozüyük'ün bir evladıyım. Altı oğlan en küçük kız, yedi kardeşin beşincisiyim. İlkokula başlayıp da az buz matematik öğrenir öğrenmez, simit sattım, ayakkabı boyadım. ilkokul ikinci sınıftan üçe geçtiğim yaz tatilinde, bir berber dükkanına çırak oldum ve o yıldan sonra, lise sona kadar da her yaz tatili, bir çok meslekte çıraklık yaptım. sıcak demircide örsün üzerinde ahenkle ustamla sırasıyle balyoz vura vura, balta, kazma, keser, pulluk dövdüm. Ustamın elektrik kaçıran an ...
