Adın Hâlâ Sıcak Şiiri - Azad Yıldız

Sen gidince
Gökyüzü fazla büyük kaldı
Yıldızlar dağıldı, hiçbirine tutunamadım
Elimde tuttuğum kahve soğudu
Ama dudaklarımda hâlâ senin adın sıcak
Söylediğim her cümle eksik kaldı
Çünkü son kelime hep sen olmalıydı
Bazen rüzgâr saçlarımı okşuyor
Sanki senin parmaklarınmış gibi
Ama dönüp bakıyorum
Ve sadece boşluk gülümsüyor bana
Yine de…
Gözlerimi kapattığımda
Kalbim hâlâ senin ritminde atıyor
Sanki hiç gitmemişsin gibi
Sanki yarın sabah kapıyı çalacaksın
Ve “Günaydın” diyeceksin
O sesinle, o gülüşünle
Hiç olmamış gibi davranıyorum
Ama her nefeste
Adın kanımda dolaşıyor
Sessiz, inatçı, güzel bir yangın gibi
Sen bende kaldın
Ben senden ayrı düşsem de
Aşk dediğin şey zaten böyle değil mi?
Gitmiyor, sadece başka bir renge bürünüyor
Ve en karanlık gecede bile
Işık vermeye devam ediyor
Sana sarılıyormuş gibi uyumak istiyorum yine
Belki rüyada olur
Ama olsun
Orada bile
Seninle aynı dili konuşuyor kalbim