Adı Olmayan Şiiri - Halil Ömer Keskin

Halil Ömer Keskin
135

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Adı Olmayan

ADI OLMAYAN

Yaşım henüz onüç çocuğum daha
Ellerime kına neden yakıldı
Bindiğim kır atın sırtında çuha
Ardımdan alkışla seyre bakıldı

Kıraç bir tarlaya biçildi paham
Yüreğim çölleşti kayboldu vaham
Ölmeden okundu dûam, fâtiham
Kaderim alnıma zorla çakıldı

Evcilik oynarken evimizde dün
Katlimin fermanı yazılan düğün
Utanıp ağladım, çok korktum bu gün
Koynuma güveyi zorla sokuldu

Ana baba dört ağanın arası
Sağır vicdan oldu alın karası
Yük ağırdı açtı gönül yarası
Ruhum yükü taşımadı yıkıldı

Anlamadım nasıl sevdiler beni
Ben saygı duydukça sövdüler beni
Fırsatı bulunca dövdüler beni
Hor görüldüm canım fena sıkıldı

Küçük gelindim ben adı olmayan
Yaşarken çilesi bitip dolmayan
Ölünce anılıp akıl almayan
Yüreği sızlatan ağıt yakıldı

Ömer KESKİN 12.05.2019

Halil Ömer Keskin
Kayıt Tarihi : 15.5.2019 00:33:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!