Adı Anılmayan Sızı. Şiiri - Hüseyin Yanmaz

Dağlar duman duman,
gel sar boynumu, son defa.
İçimde küle dönmüş
koca bir ömür var aslında.

Bunca yaşanan ne varsa
adı konmamış bir yalan.
Gözlerimde ağır bir yangın,
yüreğimde dinmeyen zaman.

Ağla gözlerim, ağla,
kimse duymadan ağla.
Gece örtsün üstümü,
sesim kalmasın sokaklarda.

Ve şimdi…
bir rüzgâr geçer içimden usulca.
Ne feryat kalır geriye,
ne de kırık bir sitem.

Sadece
adı anılmayan bir sızı,
yavaşça yerleşir kalbime.
zaman durur bir an
ve ben
o sessiz sızıyı
içimde taşırım...

Hüseyin YANMAZ
05.03.2026