Ademoğlu Şiiri - Ahmet Durmaz 3

Mal mülk hırsı ile düşersin derde
Nedirki bu telaşın ey ademoğlu
Kaçılmaz ecelden bulur her yerde
Senide yakalar birgün ey ademoğlu

Çalışmaz niçin hep hazıra konarsın
Ölümü düşünmez gülüpte oynarsın
Küfürlerle ölürsen elbette yanarsın
Gel artık gafleti atıver ey ademoğlu

Dil ilimler saçar hep amelden uzak
Gönüller kirli kalmış yüzler ise pak
Kötü huydur elde kusurlar aramak
Dön kendi kusuruna bak ey ademoğlu

Kavuş ilime bilime birde ihlasa
Hemen başlamalı bekleme daha,
Amelsiz ilimden gelmez hiç fayda
Bu fani dünyadan geç ey ademoğlu

Yüce mevlamız bize ibadeti emretti
Tembel olma artık sen bırak gafleti
Dinimize uymak için göster gayreti
Yaradana imtahanını ver ey ademoğlu

Kanaat eyleki heran bulasın rahmet
Nimet için insanoğlu çekmeli zahmet
Huzuru istersen kini hasedi terk et
Her türlü günahtan kaç ey ademoğlu

Birgün ömrün biter ehaliye duyururlar
O kibar nazik bedenini tutup soyarlar
Issız kabire kara toprağa koyarlar
Bunlardan bir ibret al ey ademoğlu

İnsanın artmalı her gün bilgisi
Yerleşsin kalbine Allah sevgisi
Elbet boş söz olur bundan gerisi
Ahireti mahşeri bir düşün ey ademoğlu