BANA SEVDİĞİM
Gökteki yıldızlar kadar uzaksın
Ulaşmak ne mümkün sana sevdiğim
Sen benim dalımı kırarsın ama
Seninkine bülbül kona sevdiğim
Süslü elbiseler giyersin ama
En son giyeceğin çabuttur beyim
Lüküs arabaya binersin ama
En son bineceğin tabuttur beyim
Baki değil elbet, yalancı dünya
Gönlümde ki yaralar
Şiir olup kanıyor.
Dışarıdan bakanlar,
Beni mutlu sanıyor.
Oysa ne güzel başlamıştı,
Şu yalan dünyaya geldim giderim
Gelenler hep gitti kalan olmadı
Sevda denizinde boğulup kaldım
Ardımdan bir gemi salan olmadı
Hüzün ile geçen ömrü tükettim
Cennetten kovulmuş Adem misali
Sanki yalan dünya gurbet el bana
Ne yaptımsa giremedim gönlüne
Sen gülerdin acır iken el bana
Senden başkasını görmezdi gözüm
Bir zamanlar bir yar sevdim
El eyledin felek beni
Daha yaşım onbeş iken
Del'eyledin felek beni
Nerden geldi bu başıma
ELVEDA...
Cennetten bir nimet gibi idin,
Farkında olmadan gelip geçtin...
Seni gönlümde ki mezara gömdüm çocukluğum...
"Ey kadın,
Sen bir Cennet çiçeğisin. Sen o bahçeden bir gülsün...
Çeşit çeşit, rengarenk... Tıpkı gökkuşağı gibisin...
Gökyüzünde uçan turna
Benden yare haber götür
Nedir diye halim sorma
Mektup yazdım satır satır.
Ben gidemem yol uzaktır
Kalktı havalandı gönlümün kuşu
İnipte konacak dal bulamadı
Dolaştı dünyayı aradı yari
Gönlüne girecek kul bulamadı
Çekildi özüne döndü kovana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!