Adem Şiiri - Hakan Yükün

Hangi kafesete doğduysa
oradaki kuşları sevdi adem...

derelerde donsuz yüzdü
deniz görmedi adem
duyguları şamrel üstü
yat kat bilmez adem

ilkbaharda gelir leylekler
kiremit arasında serçeler
papağan bilmez adem
ezbere konuşmaz adem

dünya kaç bucaktır
başka ülkeler varmıdır
paraya mala tapan
üç kuruşa ruhunu satan
anlam veremez adem
içinden mırıldanır
küfür bilmez adem.

dağları ormanları
keçileri koyunları
başını sokacak bir evi
sadıktır can dostu köpeği...
H.y
nasır tutmuş elleri gülüyor gözleri
dünyası küçük Şükrü büyük adem.