Adam Gibi Sevmek Şiiri - Namık Ant Benson

Ben seni
göğsüme yasladım,
millete anlatmadım.
Sevdim,
adam gibi sevdim,
oynamadım.

Sen tebessümü seçtin,
ben susmayı.
Sen kalabalıkları,
ben geceleri.
Aynı hikâyede
farklı kaderlerle
oynadın.

Ben seni
bir ihtimal diye sevmedim.
Yol yaptım,
ömür koydum önüne.
Sen dönüp bakmadın,
ben yine de
arkandan konuşmadım.

Yandım.
Ama külümü
eline vermedim.
İçtim geceleri,
lakin seni
ucuz masalarda
harcamadım.

Herkes seviyor gibi yapar,
ben gerçekten sevdim.
Herkes giderken bağırır,
ben giderken
içime gömdüm.

Şimdi sorarlarsa
“Ne kaldı?” diye,
adını söylerim.
Bir de şunu eklerim:
Seven çoktu,
adam gibi seven
bir ben kaldı
bu diyarda.