Gecenin koyuluğunda bir gölge, sessiz, ağır,
Yıldızlar altında, bir ağırlık hüküm sürer;
Bir adam, kaderine sıkı sıkıya bağlı,
Yalnızlık içinde, dünyadan habersiz ve derin.
Bir zamanlar neşeliydi, gülüşü güneş gibi,
Şimdi gözlerinde hüzün, kalbinde ağırlık.
Babası, rüzgar gibi hızla geçti hayattan,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta