Adalet, çoğu kez güçlülerin keyfini hakikat diye süslemekten ibarettir.
İnsan adalet ister, çünkü güçsüzdür; güçlü olsaydı, adalet aklına bile gelmezdi.
Adalet arayışı, dünyanın zalimliğini itiraf etmenin kibar yoludur.
Mahkemeler, hakikatin değil; çoğu zaman sabrın ve cebin sınandığı yerlerdir.
Adaletin terazisi vardır ama kimin kefesine ne konacağını çoğu zaman güç belirler.
Gerçek adalet, insanlığın arzusu fakat bu arzunun dünyada yer bulması, neredeyse bir yanılsamadır.
Adaletin varlığı, çoğu zaman onun yokluğundan duyulan acıyla anlaşılır.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta