Mavi koridorun ucunda püfür püfür bir oda,
Dört duvarı okyanus olan mini mini bir ada,
Üstünde yaşarken küçük, içinde taşırken devasa,
Anlamak zor, ada mı bana sahip, ben mi adaya.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Her ne kadar ada kelimesinin ilk harfi kucuk yazilsa da kızımın adı Ada ve bu siir ona aslinda. Dogumuyla, sevginin farkli bir turu olan ebeveynligi ogretti once... Bana "hayir" demeye basladigi 7 yasindan itibaren de sabirli olmayi :-) O zamandan beri de kim kimi yonetiyor belli degil, Ada mi bana sahip, ben mi ona?
Tebrikler...Yüreğinizin Gönül nefesi
Sağlık kelâmınızla şiir çağlasın
Samimiyet yüklü dualarımla, başarılar dilerim.
Her şey gönlünüzce olsun.
Esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta