Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok teşekkür ederim. Saygılarımla.
Değerli şairim, fakirin, fakire acıdığına çok şahit oldum. Ancak; zenginin fakire acıdığını hiç görmedim. Bu şiir için sizi kutluyorum. Cahit Konut (Karacaozan)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta