Açım Dinmiyor Şiiri - Dursuncan Yildiz

Açım Dinmiyor

Açım dinmiyor, toprağın bağrında bir Feryat,
Karanlık odalarda yankılanır Sessizce dert, umutlar yarım,
Bir soğuk Rüzgar Eser ve Sarar seni, için kan Ağlar,
Bu dünya bize dar'dı, kalbimizdeki Aşk, yandı bir Andı, Kara Toprak vadı,

Nerede gökyüzü, nerede güneşin sıcak selamı,
Sesimi duyan var mı, yıldızların Sessiz izleri gibi Söner yok oluruz
Sen ve Ben, ayrı topraklarda, Hasretlerimizle yanıyoruz bir yerlerde Sessiz,Sessiz.
Kuru bir yaprak gibi savrulur düşer Toprağ'a, Rüzgar Eser gider olur birer birer yolunu Bilmez ve Kayıp olur Zamanla Toprağ'la bir Olur.

Gözyaşlarım Durmaz, Taşırır sessiz geceleri,
Ağır bir yalnızlık, sarar ruhun derinliklerini,
Toprak altında da dinmez sevdanın ezgileri,
Zaman çatlarken, yüreğin sırrını gizliyor hâlâ.

Sen ve ben, iki nehir, yolları kavuşmaz,
Mavi umutlar, dalgaların altında kaybolmuş,
Ayrı topraklarda yankılanır Sessiz bir Aşk,
Kavuşmanın yolları, kapalı , Aşkımız'ın Sessi Duyulmaz bir yerde Soğuk ve Açımız Dinmiyor, Açımız bitmek bilmiyor, Umutlar yarım Kaldı, yarım yolda Kaldı Sessiz Sessiz yerlerde...Sensiz.