İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"Kimisi güçlüye ‘mahfettin’, dedi,
Kimisi onlara’ haltettin’, dedi.
Kimisi ‘Sultanım Vahdettin’, dedi.
Nevzat Atatürk’ü övdü açıkça."
Geldiğimiz yer!
Ne kadar da "çıkarcı", bencil, "cehalet" içinde imişiz,
Olanı biteni izledikçe, bende şaştım "açıkça!"
Tebrikler Nevzat Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta