Ben penceresi açık kalmış bir ev gibiyim.
Sen içime dol,es ese bildiğin kadar.
Havalandır tüllerimi,çarp iç kapılarımı,
kır camlarımı,düşür duvarlarımdaki tablolarımı,uçur masamdaki kağıtlarımı,
söndür ocaktaki ateşimi,savur saçlarımı,
okşa düşlerimi, ta ki pencerem kapanana kadar...
Sana kaç kere söyledim;
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta