Onlara
Benim için ‘öldü’demişsin
Kim tanıyordu ki beni?
Ardımdan sessizce
Dualarla yüzleşsin…
Hiç sormadın!
‘ölebilirmiydim’..?
Yine de
Yaşama kılıf giyen
Azrailin tarifini
Alıp gittin!
Ne denizim vardı
Ne dağım
Arayanım soranım yoktu
Öfkenden başka
Bilmiyordun!
Öğrenecektin
Akşamı kirleten gece gibi
Güneşsizsin!
Öğrendin
İşte bu da
Senin bensizliğin
Seni mi konuşuyordu
Korkaklığı kemiren dilin
Duymadım!
Çünkü
Gülüşüne gömdüğüm
Çığlığındı siperin!
Ömrümü giymeden
Çıktığım yıllara
İçinde yarın olan
Son bir ‘sen’ gösterebilirsen!
Kimliğimi yırtarak
Uzaklarınla
Bağışlarımla
Suçunla gelebilirsin
Hoş!
Gelsen de
Onlara benim için
Öldü demişsin
Ben ölümsem
Ardına baka baka
Bu küslük kimin için?
Yaşadın!
Geçtim işte
Çekildi el ayak
Mezarımı açabilirsin…
…gördün mü?
Ölüm güzelliğim düşmüş gözlerine
Kayıt Tarihi : 13.1.2010 11:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yaşadın! Geçtim işte Çekildi el ayak Mezarımı açabilirsin…
güller vardı, yağmurda
koparmayın, diye yalvardım.
dayanmazlar, dedi kadın.
ama o kadar güzel duruyorlar ki
oldukları yerde.
ah, hepimiz güzeldik bir
zamanlar,
dedi kadın
ve koparıp gulleri tutuşturdu
elime...
-William Carlos Williams-
TÜM YORUMLAR (29)