Açık Şiiri - Ahmet Levent Alkan

çok bilenin güvenli limanı
çok yanılanı sinesinden yakalar
satar sinsi aklında ne varsa
oysa sinik simsar kılıktaki
tilki her ilmekte kırk takla atar
sansar ürküntüsü rıhtımda baba-kıran silkinti
selinti girdap büyüsü saklar sulara
dalgalara küreği işler yüzüşüne beyliği
pisliği koylara sürer kefal kefal dört nala
akla akıl dayanca dayan-ışık tutar kazık
kızak bekler karaya çıkacak
çalak küreğini çaldıkça çalakürek

oysa açıklara doluşan gemiler
demirler gösterip gölgesini sığ sulara
aslında derin sulara öylesine düğümler atar ki
sanki ölürcesine bir çevrim düşer
ezber bozar akıl bozar tozur zamanda
sonunda kusar yutan eleman da
karnında beslediği azgın kuşu
ucu açık açıklar belletir fırıl fırıl fink atıp
tıp tıp kıyılara güven damlatıp akar
sırtlar yorgunluğu sonsuza dek
soysuza denk olur köle efendi yasası
tasası dinmez bildik alış verişle
işle nasıl başbaşa kalır kölelik temaşası
çalak kaşığını çaldıkça çalakaşık

tıp tıp sükun damlatıp sahillere
mahfilere için için saklar zulasını
sustasını sürer koltuk altına
vicdanına saplar gizlerini tenha yerde
yer de gök de unutmaz asla
tonla istek limanın heves azmanında
anda savruk yarında vurucu
ucu açıklarla kalır uç uca
usa karıştıkça yozluk
sonsuzluk bile bulanır azgın sularda
dağlarda estikçe savrulur huzursuzluk
çalak kalemini çaldıkça çalakalem

(İstanbul, 27 Haziran 2011 Pazartesi)