Istanbul Bakirkoy 7Aralik
İlk sızladığında sandım ki geçer,
bir cam kesiği gibi, biraz yanar, sonra unutulur.
Ama bu, unutulacak türden değildi.
Sanki biri içimde bir yer açtı,
ve o yerden hep aynı ses yankılandı:
“Kal.”
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta