Zamanımız gereksiz ve varlık niteliğini oluşturup anlam yüklediğimiz fakat hayvan arzusuyla dolaşan varoluş yanılgısıyla varlıklar yaşıyor.
Gereksizlik dahilinde karşılamak için meşrebini unutur
Hatta iyilik zerrelerini yok edecek kadar şerefini de uyutur
Özellikle varlıklar içerisinde yokluk görmemiz de bereketsizliğin nasibidir.
Yapraklarını tek tek örtmüş açelya bir istek ki Allah'tan; zenginliği, cesareti, kıyafeti, güzelliği ve sıra dışı bitmeyen isteğini başıboş eşek arısına bunları söylüyor.
Bırakalım da arka taraftan bizler izleyelim.
Bizler izlemeli ki kendi afetlerimizde ölmeyelim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta