Acedia; melankoli elbisesini giymiş tüm kavramları içine alan ölümün kıyısında bir diri'ye... Bir yanı Oblomov, diğer yanı güneş suyu...
İçimizden biri Aşk
olana dek...
barut kokusu kadar kederli
gölgenden süzülen
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta