Yüz sene geçse de aradan hatta yüz asır
Kırıntılarını süpürmeyeceğim salonumuzdaki kırıntıların
Çenelerimiz intihar etsin boş ver
Ağzımızdan akan sular süslesin yuvamızın pisliğini
Yükümlülükler mecburlaştırsa da bizi
Hiç olmamış gibi yaşayalım dünü
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta