Motorunda yüzlerce at
Koşturan bir otomobilin
Taktığı görünmez kanat
Uçurup bizi sabahtan
Kondurdu Aydın ovasına
Hızla tüketilmiş bir zamandır ömür
Bindirilmiş rüzgâra kanatları
Çınar yaprakları gibi duaya açılır elleri
Bir karanlık ülke seyyahıdır insan
Durduğun yerden bakınca geriye,
İleriye dair bir umut bulamazsan yandın!
Anlarsın senden gün gün giden ne;
Ardınca koştuklarını yaşamak sandın!
Annem çok şakacıdır,
Yıllar var saklanır bizden.
Kendini kabristanda sanır,
Haberi yok kalbimizden!
Hani sömürü bitmişti, bağ
Sağlam kurulmuştu insancıl
Merhametten yapılmıştı çağ, aramızda
İncelik, uygarlık demekti?
Nasıl istemem gün doğumunu vaktin
Gülüşünce önce
Gözlerinden başlar aydınlığı sakin
Yayılır gelişince
Kim dedi yaşamak kolay?
Sofrada bir tat, acı...
Dolanır, karışır iplerimiz
Ararsın, nerede ucu?
Bu kar yerde kalmaz / çözülür
Şakaklarından düşünce gibi
Kayar boşluğuna zamanın / kül
Savrulmasına benzer üzgüsü
Şu ömrün yalnızlığında büyür
İnsanda kalp ağrısı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!