Abdullah Ramazan Şiirleri - Şair Abdulla ...

Aradım dengimi bir ömür boyu
Sevenler dengini bulmaz mı güzel
Mutluluk derince sanki bir kuyu
Girenler muradı almaz mı güzel

Yalnızdım ıssızdım hep hüzün buldum

bir kadın geçti buradan
gözleri ağlamaklı
umutlar gece karası
beklentiler sönmüş
yarınlar hayata küskün
sen dersin yaşıyor

İsyan etmiyorum da,
yaşanacak güzellik kalmamış gibi hayatta
hüzün ve acı sarmış dört yanımı

oysa ki huzur doğardı her sabah
güneşin ışıkları kaçardı gözümüze

öyle çok hayaller eskittim ki
özlemin dolaşırken dört bir yanımda
lokmalar dizildi her andığımda
sevinçler gelmez oldu
bahar uğramaz oldu kapıma
kır çiçekleri yetim kaldı

anlat desem
anlatabilir mi kelimeler
ateşteki sıcaklığı
dokunsan yakar mı elini
dillenir mi duygular
aşk desen sevgi desen

umutlar solup
çareler tükendiyse
uçurumun kenarında
pamuk ipliğine bağlıdır hayat
gün tükenmiş
yarınlar yoktur sana

Her gün yaşasan da ayrı bir keder
Hak ettin sen bunu hak ettin gönül
Yanlış kararların etse de heder
Hak ettin sen bunu hak ettin gönül

Yaşamadım huzur ben kana kana

Birlikte çok güzel dünyamız vardı
Sen yoktun ben yoktum hani biz vardık
Ne oldu ayrılık bizleri sardı
Sen yoktun ben yoktum hani biz vardık

Gökyüzünde yıldız dilek tutarken

öyle kötüyüm ki bu sıralar
güzel bir günüm olmadı senden sonra
hiç iyi hissetmedim kendimi
içime attıklarım büyüdü
bir çıban gibi vurdu dışıma

dışarıdan bakınca
çok kalabalık olsa da etrafın
içinde yaşadığın yalnızlığı kimsecikler bilmez
kimsecikler anlamaz seni
anladık diyenlerse
menfaatleri kadar dinlerler seni