Sen gittin ocağın şimdi çok ıssız
Kapıyı çalan yok odalar sessiz
Ne yapsam ne etsem olmuyor sensiz
Dön gel baba dön gel özledim seni
Şafak vakti çıkmış kervanlar yola
Güneş çoktan doğmuş ben geç kalmışım
Kaç menzil ötede verilmiş mola
Bense ilk menzilde oyalanmışım
Gezdim çocukluk çağında
Ülkenin dört bucağında
Gurbet elin kucağında
Yaşayarak geçti ömrüm
Üç günlük dünyada küsmeye değmez
Vakit geç olmadan gel barışalım
Öfkeyle gürleyip esmeye değmez
Benzimiz solmadan gel barışalım
Kalpler Yaradan'ın nazargâhıdır
Güzel bir dünya olmalı düşün
Herkesin hakkında iyilik düşün
Yüzünden hiç eksik etme gülüşün
Nice hayırlara sebep olacaktır
İnsanoğlu hayal kurar kendince
Oysa hayat ile bağı ipince
Vakit tamam olup ecel gelince
Her yer tuzak olur her nesne katil
İnsanı insan yapan
Edeptir suret değil
İşleri âsân eden
Sevgidir nefret değil
Yüzünde gül açsın baharda güzde
Yolun doğru olsun yokuşta düzde
Ölçüyü kaçırma sükûtta sözde
Usulü erkânı elden bırakma
Kimisi oynar hep üç maymunu
Kimisi andırır bukalemunu
Kiminin yatsıya kadar yanarken
Kimi gündüz vakti yakar mumunu
Çocuklar olmasın kalbinizde kin
Öfkeden hep uzak her zaman sakin
Kötülükler çoktur Dünya'da lakin
İyiler her zaman kazanacaktır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!