Abdulkadir Turğut Şiirleri - Şair Abdulk ...

Yalnızım
Binlerce insan içinde
Nimetler içinde
Hep aç gibiyim
Dostlarım birer birer
Terk etti beni

Yol vermiş trene aşılmaz dağlar
Kara yılan gibi kıvrılır gider
Ayrılmaz ikili trenler raylar
Biri diğerine sarılır gider

Ders aldım feleğin her cilvesinden

Uçsuz bucaksız
Bir çöldür gurbet
Alabildiğince kum
Kum tanelerince hasret

İsmin beş hali var
Benim tek halim
Duruşum belli
Hep aynı yerdeyim
Yalın haldeyim

Serçe uçar konar tele
Allı turna iner göle
Bülbül şarkı söyler güle
Ben kuşları çok severim

Şahinlerin gözü avda

Kalpler inanmaya açtır
İbadet ruha ilaçtır
Seccade mescidi aksa
Ve her namaz bir miraçtır

Hüzün doldurulur aşk kadehine
Bedenler özgürdür ruhlar rehine
Bir gün aleyhine bir gün lehine
Dönüp durmaktadır feleğin çarkı

Nedendir bilmiyorum
Köpekler ulumaya başlar
Tam ezan okunurken
Ama
Yağan yağmurdan

Küçük ailemize
Yeni biri eklendi
Mutluluk verdi bize
Ocağımız şenlendi

Pespembe yanakları

Şansın varsa çulun yün yorgan olur
Şansın yoksa gülün ısırgan olur
Eli serinleten tatlı meltemler
Seni helak eder kasırgan olur

Her yüze gülene güvenir isen