Abdil Işık Şiirleri - Şair Abdil Işık

Ört üstünü senli zamanların üşür,
üşür günlerin eskiyen gülüşü,
gamzende susku,eşiğinde açan nar çiçeği ulaşır mı,
Yengilerde,
süngü uçlarında direnen gizemi kaybolmuş erginliğin söylencelerinde
,gece tutsaklığında

Hey yolcu; baksana mabedinin karanlığına,
Lal olmuş renklerin,solmuş bir beden içinde,
Kılınmaz namazın dünya içinde.
yer gök kan içinde.
Seyid,Şerif kerbela içinde..

Dalgalanır vicdanlar,sağır sabahlarda
Eskimiş urbalar giyer günler dolunay çıkmazlarında,
Oluk oluk kan akar toprağın bendine,
Sitemsiz ölümler düşerken sinesine,
bir çocuğun gülüşünde susar ihanet.

Bir nefeslik ciğara içimi gece
Sağanak sağanak ateş sarmalı yüreğin
Gramafonda senden kalma çok eski bir şarkı
Bağrında gül, dudaklarında diken büyüten sevgili
abdil

saklı
Güneşimiz
yasaklı sevişmelerin karanlığına düşer,
aydınlıkla düşünmek
beynimde yediveren seni,
anlamak ise aşık olduğum şehri

Ölüme yatırırız bedenlerimizi, Sorgusuz,akıtırız geceye ırmakları, Döşlerimizde delinir sol yanımız, Keder tırmanır ruhlarımıza, Yitiriz mitralyöz seslerinde gülüşlerimizi, Kanımızla sularız, çiçeğimizin toprağını, Bir çoçuğun ellerinde devşirilir,yeniden doğuşumuz, Özgurluk ah özgürlük yalnızlığımın tutsagı sürgünlüğümün güneşsiz yurdu Helal bir bakışta yitirdiğim, Yalnızlığımda soluduğum, Al başaklı dağların Doruklarında, yeşeren düşüm. Yani ben soluksuz yaşayan Buzulsu düşlere sarılan, Yorgun beden, Yorgun ruh, abdil ışık

Kar düşüyor cehennem bahçelerime, Boğazımda bir engereğin zehri,yavaş yavaş soğuyorken bedenim, Ölüm acılar kuşanmış,dilsiz bakışlarında karanlığım, Çaresizliğin sularında bir yelkenliyim,yalan iklimler yaşanırken, Yalancı göz yaşları akarken baharıma, Prangasız düşlerim akarken karanlığıma,bir sevdanın gamzelerini özlerim Son nefeste ABDİL IŞIK

Turuncu devrimler yaşarım hayal kahvemde.
Dönülmeyen gitmeler yaşarım,
Patiskalarla örtülü bir deniz kenarında,
Suskun bir çoçuk gibi yitip giderim, düşler diyarına.
Yalnızlığımla koyun koyuna yatarken.
Acılar denizini öfkemle kirletirim.

Turuncu devrimler yaşarım hayal kahvemde.
Dönülmeyen gitmeler,
Patiskalarla örtülü bir deniz kenarında,
,Suskun bir çoçuk gibi yitip giderim, düşler diyarına.
Yalnızlığımla koyun koyuna yatarken
Acılar denizini öfkemle kirletirim

Analatabilmek isterdim, kendimi dilsiz duvarlara, Öleceğimi bile bile yaşarken. Kömür karası gözlerinde yitip gitmekti hayal olan, Bir katildim artık, mısralarımda, birkaç soluk şiirle öldürdüm seni