3 yaşında yanlış bir iğneden dolayı engelli duruma düştüm. Okumayı yazmayı arkadaşlardan öğrendim. 6 evden oluşan bir köyün mezrasında doğdum büyüdüm. Doğduğum yer, hiçbir şey yoktu. Issız tenha 30 km şehirden uzak dağ tepe, bayır çayır olan bir çöl. Yine de kalabalık şehirlerden daha huzurluydu. Hakkımda bilgi için youtubeden “ Hatay Engelsiz Şiir Festivali “ bakabilirsiniz. Veya youtubeden “ 45 Dakika Kitap Abbas Karabulut “
Bütün kâinat benim olsa
Her gezegende sarayım olsa
Binlerce cariye, kölelerim olsa
Neye yarar ki, şükürsüz kul isem
İster bedenim zindanlara atılsın
Sahipsiz ne var ki
Kâinat sahipsiz olsun
Kendiliğinden oluveren ne ki
Dünya kendiliğinden olsun
Gökteki yıldızların parlaması
Sevdiğimin gözleri yıldız gibi
Güzelliği parlar güneş gibi
Gördüğüm günden beri
Sevemez oldum başka biri
Bilsem tutmasam da ellerini
“Dünya hayatı cennete olsun vesile
Bir defalık ömrü kaptırma cahilliğe
İnançsızlık içinde ne geçer elimize
Ya varsa ahiret bir düşün hele? ”
Sanki bir bendim fazla
Sevenlerin dünyasında
Yüreğim dolu yasla
Yolcuyum yalnızlığa
Sevdiğim kalbi taş
Her şeyin emanet olduğu bir dünyadayız
Oysa ahiret yokmuş gibi yaşamaktayız
Menfaat için insanlığı hiçe saymaktayız
Birbirimizi kırıp dünyalıklarla yarışmaktayız
Komşu arasında kardeşçe yaşanmazsa
Güller koku vermeleriyle
Bülbüller ötmeleriyle
Sene bahar mevsimiyle
Yaşam insanlığıyla güzel
Bulutlar yağmurlarıyla
Nerde Ömer’in adaleti
Nerde Yusuf’un kardeşliği
Nerde Ali’nin cesareti
Bir karış toprağa katliam dehşeti
Umursanmıyor insanlık kardeşliği
Nice sultanlar ve köleler gelip gitmişler
Dünyanın sefasını, cefasını onlar da görmüşler
Kimileri zevke yenik, kimileri de Allah’a yönelmişler
Bir araştırın atalardan ibretlik ve güzel eserler
Zevkine düşkün olanlar neyi kazandılar ki
Ekilmişsin gönül bağıma
Karışmışsın kanla canıma
Açtım elimi Mevlama
Kavuşayım diye sana
Güneş gibisin dünyama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!