Ab-ı Güneş Şiiri - Simya Nuran Aksoy

İçimde bir güneş doğuyor
Zamanın ufkunda büyüyen
Güneş özüyle süzülüyor
Gölgemde büyüyor çiçekler

Sükunetin dergahında kendimden af diliyorum
Eylediğim ve sakındığım her şey için
İçmediğim kahvelerin kırk yıl hatrına
Aklığı ile karasına hürmet gösteriyorum
Önüme diziliyor gerçekler

Keşfe çıktığım ve izini sürdüğüm ne varsa
Misafir oluyor gönlüme
Evetler hayırlara koşuyor
Hayırlar kazanır özünde
Kulağımda bilmediğim notaların tınısı
Çözülmek için bir asrı bekler

Gözucumla baktığım gökyüzü
Giderek kayboluyor zamansız bir zamanda
Evrenin ilk doğumuna şahit oluyorum
Sıfır noktasına
Gözbebeklerim kaydediyor tüm olasılıkları
Ve ben kendime en uygun olanı seçiyorum
İçimde bir güneş doğuyor
Bu sefer daha derin...

04-05 Mart 2026