Toprak seni bizden aldı, alalı
Bir daha şu yüzüm gülmedi anam
İçim de hasretin kaldı, kalalı
Bir daha şu yüzüm gülmedi anam
Aklıma geldikçe içim kanıyor
Geçmiyor özlemin yürek yanıyor
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Necati diyor ki yücedir ana
Can veren bedene ruhuma kana
Dünyaya getiren o tatlı cana
Ana hakkı ödenmez elinize yüğreğinize sağlık üstadım kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta