Sallandı arz-ı endam, koptu kıyamet
Evler mezar oldu, bitti selamet
Sustu bütün şehir, çöktü bir kasvet
İçimizde yanan sönmez bir sızı.
Mahşer yeridir bu, kar boran altı
İnsanlığın bittiği o dört onyedi
Duadan başka bir şey kâr etmedi
Uykuya daldı kışın en ayaz kızı.
Yaralar derindir, sargılar yetmez
Ateş düştüğü yerde hiç sönmez
Nicesi gitti de bir daha dönmez
Vurulur kalplere matemin izi.
Acı paylaşıldı, ekmekle suyla
Ruhlar kavruldu en ağır yazıyla
Millet kenetlendi, bağrındaki sızıyla
Irkına bakmadan sardık biz bizi.
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 18:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!