Yaş, kırk oldu, fâniye olan ilgi azaldı.
Yâre giden yolumuz, biraz daha az kaldı.
Yolun yarısı mı, yoksa sonu mu bilinmez.
Azrail ile, burun buruna geldik, kaç kez.
**
Yaş, kırk dedi, zirveden dibe iniş başladı.
Damarda akan kan, biraz daha yavaşladı.
Dost-düşman ayrımı yok, hep birlikte yaşlandık.
Fâniden vazgeçip, bâki olana yaslandık.
**
Tecrübe eseri, şu alındaki çizgiler.
Nefretler engel, yolumuzu açtı sevgiler.
Meğer ki, insanı güzelleştiren aşk imiş.
Fâniden yola çıkıp, Bâkiye varmak imiş.
10 Kasım 2014-Aktepe
Kayıt Tarihi : 14.4.2018 21:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şair Zoranoğlu, 40 yaş doğum gününde bu şiiri kaleme almıştır. 35 Yaş şiiriyle kendine bir ömür biçen Cahit Sıtkı Tarancı'ya, "Yolun yarısı mı, yoksa sonu mu bilinmez. Azrail ile, burun buruna geldik, kaç kez." dizeleriyle ince bir gönderme yapmıştır.
Ardından, faniden vazgeçip bakiye yönelmenin ve nefretsiz aşk ile yaşamanın insanı güzelleştirdiğinden bahisle, yaşlanmayla kaybettiği gençliğine hayıflanma yerine yavaşlayarak başka alanlara yönelmeyi bir çıkış yolu olarak öneriyor.
Tarancı'nın şiiri, insanı derin bir üzüntüye sevk ederken, Zoranoğlu'nun şiiri umut vaat ediyor.
Tabii ki bu, "40 Yaş Şiiri'nin "35 Yaş Şiiri"nden daha iyi olduğu iddiasını doğurmaz. Bilakis farklı bir bakış açısıyla 40 yaşındaki duyguların aktarımıdır diyebiliriz.
TÜM YORUMLAR (1)