3 Milyar... Şiiri - Selim Bayrak

Gönül diler
‎
‎Akıl ölçer
‎
‎Hayal gerçek
‎Doğru yanlış
‎Eksik fazla...
‎
‎Kalp ile ruh
‎Kalp ile gurur
‎Kalp ile amigdala
‎
‎Kalp kalbiyle
‎Zihin zihniyle
‎Anlaşmak
‎Çelişmemek zorunda değil
‎
‎Ben hiçbir şeyi
‎Hiçkimseyi unutamayan
‎Dışarıdan
‎Oldukça sakin
‎Tutkulu bir manyağım
‎
‎Yine de
‎İnanmadığım sonsuzluğu
‎Anın coşkusu
‎Her Perime
‎Belki
‎Bol keseden dağıttım
‎Dağıtırım
‎
‎Ama hiç kimseye değil
‎Bin yıl
‎Bir ömür sürecek
‎Verecek
‎Aşkım olmadı
‎
‎Varlığım
‎Anlağım için
‎Ebediyet
‎Bir masal bile değil...
‎
‎İşte
‎O
‎Buna rağmen
‎Anın samimi de olsa
‎Edebi
‎Şiirsel 
‎Hormonel bir coşkusudur sadece
‎
‎Ama ben
‎Metremani selim
‎Sadece
‎Seni Sever
‎Sana Aşık olurken
‎İçten içe de olsa
‎Duyguma herhangi bir süre
‎Koyamadım
‎
‎En başta zaten bunu
‎Arzusu
‎Delişmen de olsa gerçek
‎Şiirsel bir oyun sandım...
‎
‎Mutlak bir varoluş
‎Benim irfanıma
‎Öngörülerim
‎Çıkarsamalarıma aykırı
‎
‎Ama gönlüm yine de
‎Sohbet eder
‎Mutlak ya da değil
‎Kavgalı olduğu
‎Tanrısal güçlerle
‎
‎Bir gün tamamen
‎Yok olup gitmek
‎Cennet benim için
‎
‎Ama bir gün
‎O sohbetlerden birinde
‎Bu dünyanın kahrı...
‎Bir cennet ödülüm olacaksa eğer...
‎Yine yok olmak benim dileğim
‎Ama
‎Kısacık bir ömür bile
‎Aşk için uzun gelecekken bana
‎Ben Seninle
‎Çok uzun bir vaha
‎Serap diledim
‎Hadi
‎Bir insan ömrünün
‎Milyonlarca katı olsun
‎Misal
‎Üç milyar yıl dedim
‎
‎Ve o an
‎O süre
‎Bana bir saniyeden bile
‎Kısa geldi
‎Ve ben 
‎Sana olan Aşkıma
‎Bir süre koyduğum
‎Onu ölçmeye çalıştığım için
‎Yattığım yerde
‎Kainatın göğsüne oturup
‎Usul usul ağladım
‎
‎Hıçkırdıklarımdan
‎Biri değildi
‎Fakat
‎Sana doymanın yanında
‎3 milyar yılın bile
‎Hiç olduğu
‎Şaşkın şaşkoloz
‎Kaçkın kaos
‎Bir hüzünde
‎Donup kaldım
‎
‎Oysa
‎Seninle
‎Zaten
‎Bir saniyem de olmayacaktı
‎
‎Ama
‎Somut Selim
‎Somut benliğim
‎Ne kadar
‎İnkar ederse etsin
‎Her bir Çilinden
‎Ayrı ayrı
‎
‎Hiçbir öfkemin
‎Silmeye yetemeyeceği
‎
‎Sonsuzca Aşkların
‎
‎Her bir saniyeme
‎Yetim öksüz
‎Miras kaldı...
‎
‎Adımı
‎An
‎Ya da
‎Anma
‎
‎Sana
‎Kimseye verebilecek
‎Bir hayatım kalmamıştı
‎Zaten  benim...
‎Onu bırakmadım
‎Ben içimde
‎İçtiklerimde
‎Hiçliklerimde
‎
‎Yine de
‎Buna
‎Cesaret ettim
‎
‎Hiçbir şeylerin
‎Torpillisi de değilim
‎
‎Aşk bir
‎Hak
‎Gasp
‎Mülk değil
‎Bir
‎Hal dedim
‎
‎Delimin gazına geldim
‎Seni
‎Tüm imkansızlıklarına rağmen
‎Kader belledim
‎
‎Oysa kader
‎Hayatın
‎En mümkünatlı
‎Şeylerinden biridir
‎
‎Sonsuzluk ise
‎Sadece kendisinin hakikati
‎Tanımlanamayan
‎Pratikte varolmayan
‎
‎Sana olan aşkımın da
‎Ne bir tanımı
‎Ne de
‎Somut bir varlığı var
‎
‎Buna rağmen
Öfkem
‎Bakalım
‎Senin
‎İçimdeki
‎En kalıcı
‎Silinmez şey olduğunu
‎Ne zaman kabul edecek
‎
‎Ya da
‎Çoktan kabul etti ki
‎Ben
‎Hiçbir şeyi anlamadığım gibi
‎Onu da anlamadım
‎
‎Niçin hiç dinmediğini...
‎
‎
‎Bir varlık
‎Kendisini
‎Bir hiç bile görmeyeni
‎Niçin böyle sever
‎Kainat sirkinin
‎Hadsiz suflörü
‎Derin bilincim
‎Hadsiz somuta söylesin...
‎
‎Bir de pespaye
‎İnsan sirki var
‎Bir şekilde
‎Hepimizin içinde
‎Yer aldığı zevk mezbahası
‎
‎Oyunu sınav sandığımız
‎O sınavdan
‎Cennetten ödüller tasarladığımız
‎Ruhumuzu hayallerle hasarladığımız
‎Avuntularla kaşarladığımız
‎
‎Bazılarının bedavadan konduğu
‎Bazılarının bunayıp kovduğu
‎Bazılarının bulup
‎Bazılarının bulamayıp kudurduğu...
‎
‎
‎🌈
‎
‎
‎15.11.2026 / Çillice...
‎
‎
‎❣️
‎
‎
‎
‎