Biliyorum yirmi sekiz yıl önce ki gibi... gittiğin kadarım,
Ne az ne çok... Sonbahardaki o uykularda zevk vermiyor artık.
Zaman geçtikçe siliniyor anılarım.. siyahlar beyazlara karışıyor ve şakaklarımda kendini belli ediyor yorgunluklarım..
Bir oyun sahnesi hayat, dile ağır gelmiş yaşadıkların,
Bir şey ummazdın amma yüz üstü bırakmış insan zannettiklerin,
Değişen neydi biliyor musun? Mevsimler, yağmurlar , karlar hepsi esas zamanını terketmiş ve bazı yerlere yağmaz olmuş...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta