Akrebin sevdalısını kovaladığı zamanlardı...
Yelkovan inat ediyordu gitmeye,
ve o,
ağır ağır sürükleniyordu ardından...
Akrep kovalıyordu sevdalısını usanmadan;
Her ayrılıktan sonra kavuşma umudu taşıyarak...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




çok teşekkür ederim can bey güzel eleştiriniz için.
Farklı güzellikte bir şiir ellerine yüreğine sağlık sevgili Nilay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta