2026 İlk Vedası Şiiri - Jekpot Senkaybettin

Yeni yıla girerken
Herkes dilek tuttu,
Ben adını tuttum içimden.
Saatler on ikiyi vururken
Kalbim senden başka bir şey söylemedi,
Ne para, ne şans, ne mucize…
Sadece sen.

Ne bahtsızmışım…
Takvim değişti,
Yıl yenilendi,
Ama ben eskidim o an.
Çünkü ilk mesajın
“Mutlu yıllar” değildi,
İlk cümlen
Bir ayrılığın soğuk noktasıydı.

“Bitti” dedin…
Ne kadar kısa,
Ne kadar kesin,
Ne kadar acı bir kelime bu.
Bir yılın kapısından girerken
Bir ömrü dışarıda bıraktın.

Şimdi söyle bana,
Hangi iyi dilekle başlasın bu yıl?
Hangi cümle umut versin bana?
Hangi dilekten medet umayım,
Daha ilk günden yıkılmışken?

Hangi söz onarır içimdeki çatlağı,
Hangi güven tutar elimden,
Geceyle sabah arasında
Bu kadar yalnız kalmışken?

Ben seni bir heves gibi sevmedim ki…
Adım adım işlemiştim içime,
Sabırla, sessizce,
Korkmadan.
Bir alışkanlık değil,
Bir ihtiyaç gibi yerleştirdim seni kalbime.
Gülüşünü sakladım yarınlara,
Sesini koydum dualarımın arasına.
“Biz” diye çoğalttım her hayalimi,
Tek başıma bile seni düşünerek.
Ama sen…
Bir yıl değişir gibi değiştirdin her şeyi.

Bir mesajla sildin
Bunca emeği,
Bunca susuşu,
Bunca sevdayı.
Yanılmışım…
Dilek sandığım şey
Meğer bir veda provasıymış.

Umut diye sarıldığım isim
Bir ayrılığın en başıymış.
Şimdi yeni yıl diyorlar,

Benim içimde eski bir yara.
Herkes “yeniden başla” diyor,
Ben nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.
Yeni yıl seninle gelmedi,
Ama sen benden
Bir yılı alıp gittin.