Akıl oyunlarının çıkmaz sokaklarında,
Ilık bir yağmur boşalır pişmanlık sapağında
Sahne tozları bulamaç olur.
Hep hüsranla son bulur,
Masum yüreklere biçilen rol
Sıvanır riya maskelerin suratına
Değer miydi? Etme, borcun yalnız kendine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta