Üzerimde bir fırtına kopardı
Külleri havada dolaşırken hüznün
Kokusu halâ dudaklarımda
Tüysüz bensiz pürüzsüz geçerdi zaman
Nefes alırken birden kesiliverirdi gün
Kara bir perde gibi çökerdi içime
Saçların gelirdi aklıma
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta