Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Sevgili Ufuk,
Daha ilk şiirinizi okuduğumda, çağdaş şiir anlayışındaki çalışmanızı
ve içtenliğini algılamaya çalıştım. İçselliğin dışa vurumu ölçülerinde
kişinin kendisinden, duyumlarından söz etmesi çok doğaldır. Bu güzel
dizelerde tatlı bir yaz melteminin estiğini duyumsuyorum. Onun sahip
olduğu yetkin gücü olumlu kılmak, sanat anlayışıyla sıkı bağdaştırmak
için dilsel konuları (yazılım, imla kuralları, dilsel konuların tümünü) çağdaş şiirler bağdaştırmanız gerekiyor kanısındayım. Başarılı
çalışmanızı sunduktan sonra o şiir sizin olduğu kadar toplumun da malı olmuştur.
Başarı dileklerimle kutluyorum... ++
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta