14 Şubat Şiiri - Şafak Bayrak

Sen…
Sevmenin en hak edilmiş hâli,
yüreğimin en zarif misafiri.
Herkesin dokunamayacağı kadar özel,
ama bana yazılmış kadar yakın.
Gönlüme taht kurduğun günden beri
içimde bir saltanat var;
ne tacı var ne tahtı,
yalnızca senin adınla atan bir kalp.
Gece olunca yıldızlara bakıyorum,
her düşündüğümde bir yıldız daha çiziyorum kalbime.
Artık saymayı bıraktım sevgilim,
çünkü kalbim değil artık,
içimde koca bir gökyüzü taşıyorum.
Aşk dedikleri
nereden eseceği belli olmayan bir fırtınaysa,
sen benim en güzel savruluşumsun.
Yıkmadın…
yerle bir etmedin…
aksine içimdeki enkazdan
yeni bir ben kurdun.
Sen,
gökkuşağımın sonundaki hazine değil yalnız,
bizzat gökkuşağının kendisisin.
Renklerinle sardın hayatımı,
yağmurdan sonra gelen umut gibi
gülümsedin ruhuma.
Belki her an yanında değilim,
belki elini tutamıyorum şu dakikada,
ama bil ki;
elini sol yanına koyduğunda
parmaklarının altında ben varım.
Her atışta adımı fısıldayan bir kalp…
Sevmek,
hep yan yana olmak değildir bazen.
Sevmek;
mesafelerin önünde diz çöktüğü,
zamanın boyun eğdiği bir inançtır.
Sensizken bile seninle olabilmektir.
Sesini duymak
bin teşekkürlük bir mutluluk,
gülüşün
karanlık bir sabaha doğan güneş.
Kokun…
hayatın en güzel mevsimi.
Bizimkisi
geçip giden bir heves değil,
bir ömürlük yazgı gibi.
Yaşanmış en büyük aşk demeye dilim varıyor,
çünkü kalbim şahit.
Bugün günlerden sen.
Bugün kalbimin bayramı.
Bugün adının içimde yankılandığı
en özel zaman.
Ve bil ki sevgilim…
Eğer bir gün elimde bir silgi olsaydı,
senden gayrı ne varsa silerdim dünyadan.
Ama seni asla.
Çünkü sen
silinmeyecek kadar derin,
unutulamayacak kadar sonsuzsun.
Sevgililer Günümüz kutlu olsun…
Benim gökyüzüm,
benim en büyük sevdam,
Çarpan kalbimde, ebedî baharım.

Not: 14 Şubat Sevgililer gününe ithafen yazılmıştır.