Çoğumuz için
Sıradan bir tarih.
Kimine göre özel bir gün.
Benim için çok özel.
Yani doğum günüm,
13 Şubat benim günüm.
Yoksul bir ana babanın
Yaşatabildiği tek oğlu.
Yani ben Tayfur Işıkoğlu.
O yıllarda ulaşım çok zor.
O yıllarda hastalık çok zor.
Beş kızdan sonra,
Yaşama tutunabilen...
Nüfus kayıtları yanlış yazılan...
Alın yazıları dertle kazılan.
Erzin'li Aşık Halil oğlu
Bendeniz Tayfur Işıkoğlu.
Memleketim Hatay,
Ben neredeyim...
Yaşlanmak güzelmiş,
Nerden bileyim.
Eşim dostum hani göremiyorum.
Arayan soran yok,
Gör ne haldeyim...
Yılları tükettim.
Yolları tükettim.
Hayatı tükettim...
Her türlü güzellik geride kaldı...
Yıllarım geçse de,
Yaşama dair umut sürüyor...
Tutunduğum tek gül umut veriyor...
Erciyes'in karı bitmez,
An geliyor biraz geriyor...
Hayat bir şekilde devam ediyor...
13 Şubat benim günüm.
Akıllarda kalsın günüm...
Bugün de yaşandı,
mazide kaldı...
Bir yıl daha bitti,
elde ne kaldı...
Kayseri : 13.02.2026
Tayfur Işıkoğlu 3Kayıt Tarihi : 14.2.2026 14:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Doğum günüm için yazdığım, içimden geçenlerin dizelere yansıması.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!