Onur BİLGE
“Dert Ortağım,
Bu yazdıklarım mektup olmaktan çıktı, şikâyetnamelere döndü ama senden başka derdimi anlatacak kimsem yok. Ben, dert dinleyen, dertsiz biri olarak tanındım. Her gelen toprak gibi kullanıyor beni.
Toprak nasıldır? Herkes kazar, bostan kuyusu yapar, tuvalet çukuru yapar. Kazar, bir şeyler eker diker. Kazar, ölüsünü gömer. Bütün pislikleri toprak toplar, içine alır, yok eder. Daima iyi, güzel ve faydalı şeyler verir, onların yerine. Pis kokulu samra atarlar, mis kokulu çiçekler, lezzetli meyveler toplarlar. Ben de öğütücüyüm. Pislikleri alan, yutan, nimetler sunan… Dertleri dinleyen, çıkar yol gösteren, teselli eden…
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta