Siz Hiç Düşünürken Öldünüz mü ?

Erol Ars
211

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Siz Hiç Düşünürken Öldünüz mü ?

sokaklar soğuk
sokaklar çatısız
sokaklar çaresiz
sokaklar buram buram acı...

yol yorgun
yol dert
yol çile
yol karınca yuvası
kaplumbağa adımı...
simitçiler, sucular, kağıt helvacılar,
boncukcular, dilenenler...
her birinde bir umut
bir yaşam kavgası
bir hicran yarası...

arabamın camında bir ses:
tık tık tık!
- yüzü gözü köpek yalaması
üstübaşı kuş yuvası
gözleri savaşın yüzü
bakışları barış sevdası -
bir çocuk:
"amca mendil..."
içim yandı...

karşı kaldırımda hasta, uyuz bir köpek
bir deri bir kemik
umutsuz bakışlarıyla yüzümü taradı
kuyruk salladı...
ve başını çevirip kaderine yürüdü
...
canım acıdı

marketin az ilerisinde
bir kadın çöp konteynerini karıştırıyor
annesinin eteğine yapışmış bir çocuk
elinde çürük bir elma
kadının gözleri umut umut...
gözleri çapaklı
ön bacağı aksak
bir kedi yaklaştı
kadının bacaklarına sürtündü
uzun uzun miyavladı
çocuk elindeki elmayı kediye uzattı
...
yüreğim parçalandı

kim bilir
hangi evde
hangi kuytuda bir kadın,
bir çocuk çığlık çığlığa...
din nikahı, toplum kabulü
karabasan gibi çöküyor yaşamın üstüne
kemerlerini çözüyor
kocaman kocaman adamlar
yeri gögü yırtıyor
çocuk kadınların çığlıkları
oyuncaklar ağlıyor...
...
düşündükçe ruhum kararıyor

demirden kuşlar
ölüm yağdırıyor gökten
insan, hayvan, taş, toprak, her şey paramparça
çatal dilli, akrep gözlü insanlar giriyor evlere
namlular vicdansızlığın dibini boşaltıyor
annenin gözleri açık...
memesi bebeğinin ağzında
kan damlıyor...

savaş zalim!
savaş kalleş!
savaş allahsız!
...
siz hiç düşünürken öldünüz mü ?

Erol Ars
Kayıt Tarihi : 18.1.2020 17:39:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!